| Veelvuldig en Alleen - Anjet Daanje (20-08-2005) |
Veelvuldig en Alleen - Anjet Daanje
Uitgeverij Thomas Rap (2003)
367 blz
Thema
Een ingrijpende gebeurtenis in de puberteit kan geen plek vinden in een actief brein en verbeelding en werkelijkheid verweven zich.
Hoofdpersoon
Daan Merkelbach is zoon van rijke ouders en woont in kasteel Rimmelzwaan op het terrein van hun eigen pretpark. Hij is 22 jaar en ligt al vanaf zijn vijftiende in bed. Het begon met een inzinking na een traumatische ervaring maar toen hij eigenlijk wel weer normaal zou kunnen functioneren, heeft hij toch besloten in bed te blijven. Verwend rijkeluiszoontje als hij is, heeft hij ervoor gezorgd dat dit door zijn ouders getolereerd wordt. Hij brengt zijn dagen door met muziek luisteren, televisie kijken en lezen. Via een ingenieus schema dat hij achter Dostojewskies ‘Schuld en Boete’ verstopt, probeert hij lijn in de levens van anderen te ontdekken door hun verhalen op te tekenen. Zijn grote liefde Floor staat hierin centraal.
Het verhaal
Daans bezoekers komen al zeven jaar lang onvermoeibaar bijna dagelijks bij hem langs. Hoewel het niet met zoveel woorden gezegd wordt, speelt hierbij wel enige verveling van rijkeluiskinderen een rol. Ze vertellen hem over hun eigen leven en melden ditjes en datjes uit de buitenwereld. Floor is de enige die nog nooit geweest is en de anderen houden Daan van haar wel en wee op de hoogte. Vrij snel wordt duidelijk dat er iets niet in de haak is en dat dat alles met Floor te maken heeft.
Daan blijft de centrale figuur in het verhaal en er wordt vanuit zijn perspectief een bizar drama ontrafelt. Dat gaat via zijn eigen gedachten en herinneringen waarvan niet duidelijk is of ze waar gebeurt zijn of dat hij ze verzint. Daarnaast krijgen we ook te maken met zijn interpretatie van de verhalen van anderen. Vooral zijn vriend Marten is er meester in Daan uit te dagen en dit zorgt voor zoveel onrust in Daans hoofd, dat het weggestopte drama steeds meer op de voorgrond verschijnt. Als de geschiedenis zich lijkt te gaan herhalen moet hij zijn fatale beslissing van toen wel onder ogen zien.
De hoofdstukindeling bestaat uit acht zelfstandig naamwoorden die aangeven dat er iets is gebeurt met veel impact. Woorden als: de spijtbetuiging, de medeplichtigen, de leugen en de schuldigen. Binnen de hoofdstukken zijn de bezoekers aan het woord, in hun eigen woorden of op de manier waarop ze gestalte hebben gekregen in Daans hoofd.
Het taalgebruik is sober en zelfs wat afstandelijk, maar de boodschap komt juist daarom wel over. De omschrijvingen zijn duidelijk en precies.
Mening
Het is zo’n intrigerend gegeven en de personages zijn zo helder uitgewerkt, dat je wel móet doorlezen. Ook wil je weten wat er nou precies gebeurd is, want dat er iets ergs gebeurd is, dat is meteen al duidelijk. Iemand blijft niet voor niets in zijn gloriejaren de hele dag in bed liggen. De luchtigheid waarmee Daans familie en vrienden op deze beslissing reageren doet vermoeden dat zijn gedrag dus alom geaccepteerd is. Sterker nog, dat hij gezien de omstandigheden niets anders kan.
Je wordt als lezer wel aan het werk gezet: het hele boek is in de tegenwoordige tijd geschreven, inclusief de flashbacks en dat is soms verwarrend. Ook lopen realiteit en fantasie door elkaar heen waardoor je het spoor even bijster raakt, maar als je goed op blijft letten dan ben je zo weer bij de les.
Wat prachtig uitgewerkt is, is de ontknoping van het drama. Steeds denk je dat je er bent, maar nee hoor. Het boek krijgt hierdoor iets van een psychologische thriller, maar is het niet helemaal. Het accent ligt meer op de werking van de menselijke geest, het willen vergeten maar niet kunnen, het willen hebben van iets (Floor) en er alles aan doen om dat ook te krijgen. Meegezogen worden door je eigen overactieve ‘mind’ en jezelf en anderen daar gek mee maken.
Een boek waar je tijd en rust voor moet hebben. Thuis op de bank of op vakantie. Maar kijk uit in Bretagne …..
De website van de schrijfster is erg informatief en is nog mooi vormgegeven ook: www.anjetdaanje.nl
Er staan foto’s en schetsen op die ze gebruikt heeft bij de totstandkoming van het boek.
Pauline van der Lans
20 augustus 2005
|
|
|
